La vraie histoire de Jeanne-Marie V.........وضعیت - شعری از پِنِلوُپ سترِلَه پَز.....

14.03.2018

En français et en farsi

L A V R A I E H I S T O I R E

D E

J E A N N E - M A R I E V.

Une grande tragi-comédie

d'aujourd'hui !

( que n'aurait pas reniée Sophocle )

Février 2018

Avant, mon mari me trompait...

Au fil des semaines et des mois,

ma vie était devenue un vrai calvaire !

Quand j'entrais dans la boulangerie de mon quartier,

j'avais l'impression que tout le monde me regardait,

et, en sortant,

je pleurais comme une madeleine !

Même Proust était devenu sans saveur,

avec mon mari cavaleur...

Pour me consoler,

le soir,

quand j'étais seule à la maison,

je baissais toutes les lumières

et je prenais Freddy sur mes genoux.

Si.

Freddy,

c'est mon chat.

un siamois croisé persan,

tout ce qu'il y a de plus intelligent et de superbe !

Il est très affectueux,

mais quand il tournait ses yeux verts,

si doux et si profonds, vers moi,

j'avais l'impression qu'il savait, lui aussi...

Et je ne vous parle pas des poissons rouges !

Et puis, un jour,

ou bien peut-être était-ce une nuit ?

j'ai eu l'idée de télécharger l'Orée,

et de l'offrir discrètement à Laura,

sa maîtresse...

Je peux le dire maintenant,

au niveau de l'amour propre,

ça m'a coûté beaucoup,

mais j'étais prête à tout pour reconquérir ma dignité

et pouvoir à nouveau songer à l'Amour,

avec un grand A !

Je n'ose pas encore y croire,

mais ça a été vraiment spectaculaire !!!

En quelques jours,

Laurette,

je l'appelle Laurette, maintenant !

Laurette est devenue ma meilleure amie...

Ne me demandez pas comment.

Je n'ai pas l'habitude d'étaler ma vie privée sur internet.

Ce que je peux juste vous dire,

c'est qu'avec Laurette,

plusieurs après-midis par semaine,

quand Louison est au bureau,

Louison, c'est mon mari...

...avec Laurette, donc,

on part toutes les deux en forêt,

on se fait des grandes balades en pleine nature...

Ça fait un bien fou,

vous ne pouvez pas savoir !

On se tient la main, quelquefois,

et souvent, elle penche doucement sa tête sur mon épaule

et elle dit que je sens bon...

Alors, maintenant je peux le dire tout haut :

Merci l'Orée, du fond du coeur !

Croyez-moi,

l'Orée-thérapie à 4,50 euros seulement,

c'est vraiment donné !

Pénélope Estrella-Paz

Janvier 2013

L'Orée des Peut-Être

en version papier ou numérique : Zip !

Tous les bienfaits de l'Orée-Thérapie : Hop !

L'histoire en farsi

وضعیت - شعری از پِنِلوُپ سترِلَه پَز

پیش‌ترها ، همسرم به من خیانت می‌کرد...
هفته‌ها و ماه‌ها بود که
زندگی‌ام جهنم شده‌بود
به نانوایی که می‌رفتم،
حس می‌کردم همه مرا نگاه می‌کنند
از آن‌جا که بیرون می‌آمدم،
مثل ابرِبهار گریه می‌کردم
آنقدر که حتی باران‌های بهاریِ کودکیِ پروست،

در برابرِ شوهرِ جهنمیِ من
رنگ و بویی نداشت

شب‌ها که در خانه تنها بودم،
برای آرام کردنِ خود،
همه‌ی چراغ‌ها را خاموش می‌کردم
و فِرِدی را روی زانوانم می‌گرفتم
بله! فردی گربه‌ی من است.
یک سیامیِ دورگه‌ی شرقی
باهوش‌تر و محشرتر از آن‌چه فکر کنید
بسیار مهربان!
ولی وقتی با چشم‌های سبز و
نگاهِ عمیقش به من خیره می‌شود
حس می‌کنم که او هم خبر دارد.
و حالا نمی‌خواهم از
ماهی‌های گُلی با شما چیزی بگویم
***
و بعد، روزی، یا شاید هم شبی
تصمیم گرفتم کتابچه‌ی «اُره» را دانلود کنم
و مخفیانه آن را به لورا هدیه کنم
لورا، معشوقه‌ی او...

حالا با غرور می‌توانم بگویم
که این کار اصلن آسان نبود
اما من آماده‌ی هرکاری بودم
تا شایستگی خویش را بازیابم
تا دوباره بتوانم به عشق، فکر کنم
به عشقِ متعالی
هنوز شهامتِ باورکردنش را بازنیافتم
اما اوضاع تماشایی بود
پس از چند روز لورِت،
اکنون او را لورت صدا می‌زنم
لورت پس از چند روز، بهترین دوستم شد
ز من مپرسید که چطور!
من عادت ندارم زندگی خصوصی‌ام را
در اینترنت جار بزنم!
تنها چیزی که می‌توام به شما بگویم
این است که با لورت، چند بار در هفته
بعدازظهرها وقتی که لوییزون سر کار است،
بله لوییزون همسر من است
بله می‌گفتم: با لورت ، هردو به جنگل می‌رویم
و حسابی گردش می‌کنیم
نمی‌دانید چقدر محشر است!
گاهی دست‌های همدیگر را می‌گیریم
و او گاهی سرش را به طرف شانه‌ام خم می‌کند
و می‌گوید: چه عطر خوشبویی!
و حالا می‌توانم با صدای بلند، از ته دل بگویم:
مرسی «اُره» مرسی با تمام وجود

«اُره»درمانی با 4 یورو و 56 سانتیم: جدن مفته!

Traduction Sara Irani

Clic !

A l'occasion de la Journée de la Femme,

le 7 mars dernier,

Sara a republié cette histoire

sur sa page Facebook, à Téhéran...

Merci !!!